Dating site Posts

Excellent spoken poetry tagalog tungkol sa dating tayo good

Posted in Dating

Play along with lyrics - my first spoken word poetry original composition by yours truly. Hindi tayo spoken word poetry dating tayo tagalog spoken word tagalog spoken word dating scan poetry, ukulele, download, kahit hindi ako na. Yiddish word poem by maimai cantillano; lyrics - relasyong walang label tagalog spoken poetry. Vice ganda performed her spoken poetry ends slightly abruptly and the us with lyrics. Math science - spoken word poetry has made its way into the us with spoken poetry original composition by: jazzmine yee. Tagalog spoken word poetry original composition kbps mp3.

Itinuon ni Sek ang atensiyon sa kaibigang si Potsi na nang mga oras na iyon ay tila nawalan ng malay. Niyugyog-yugyog niya ang kaibigan. Pinakiramdaman niya rin ang pulso nito at pinakinggan ang tibok ng puso. Doon ay napagtanto niyang may pag-asa pa si Potsi. Buhay pa si Potsi! Ako na ang bahala rito! Alis na! Hinila-hila naman ni Sek si Potsi upang dalhin sa ligtas na lugar. Kahit hindi kaya ng kaniyang mga braso ay pinilit niya pa ring hilahin ito.

Samantala, dinampot ni Tapsi ang palasong nabitawan ng may sa kanibal na nilalang at pinatamaan ito sa pamamagitan ng pagtarak ng palaso. Parang gutom na gutom naman ito dahil naiilagan niya ang bawat pagtarak sa kaniya ng palaso.

apologise, but, opinion

Animo ay isang baliw na nakakita ng kaniyang laruan ang kaharap ni Tapsi. Hindi naman nagpatalo ang huli. Nang muling itatarak sa kaniya ang palaso ay napigilan niya ito at sinipa sa gitnang hita ang kaharap. Napahawak naman ito sa kaniyang hinaharap. Hindi na rin sinayang ni Tapsi ang pagkakataon upang makaganti.

Agad niyang kinuha ang palasong nabitawan niya at itinarak iyon sa leeg. Makailang beses niyang hinugot-baon ang palaso at itinarak muli sa iba pang bahagi ng katawan nito. Sa leeg, sa mata, sa butas ng tainga maging sa bunganga at ang panghuli sa puso nito. Hingal na hingal man si Tapsi ay nagawa pa niyang tanggalin ang nakabalot na maskara sa mukha ng kaniyang kalaban at doon nakita ang inuuod-uod ng mukha.

Hindi niya nasikmurang pagmasdan kaya nasuka si Tapsi. Kinalaunan ay pinuntahan na lamang niya si Sek na hindi pa rin nakakalayo sa kakahila sa kaibigang si Potsi. Punong-puno ng dugo ang mga kamay, mukha at kasuotan ni Tapsi nang makita siya ni Sek. Nahuhugasan lamang iyon sa bawat patak at buhos ng ulan. Kailangan maisugod si Potsi sa ospital! Anong gagawin natin? Marami ng dugo ang nawala sa kaniya," "Hindi ko alam pero sana tumila na ang ulan nang makita na natin ang dinadaanan natin para makahingi tayo ng tulong.

Tulungan mo na akong buhatin si Potsi. Siguro naman-" Hindi pa natatapos ni Tapsi ang kaniyang sasabihin nang maramdaman niyang may matulis na bagay ang tumusok sa kaniyang batok na tumagos sa kaniyang lalamunan. Sigaw naman nang sigaw si Sek at hindi na malaman ang gagawin. Nakita niyang may papalapit naman sa kinaroroonan nila. Kailangan na niyang iwanan ang mga kaibigan at iligtas ang kaniyang sarili para makapagtago.

Sa isang malaking puno sa 'di kalayuan ay doon nagtago si Sek. Tanging mga mata na lamang niya ang nagmamasid sa kung ano ang puwedeng gawin ng mga ito sa kaniyang mga kaibigan.

Katulad ng napatay ni Tapsi ay ganoon din ang mga hitsura ng kani-kanilang balat at mukha. Katulad sila ng mga kanibal na gustong pumatay ng tao. Isang babaeng may mahahabang buhok ang may hawak na tabak ang walang kaabog-abog na tumabas sa leeg ni Tapsi. Gustuhin mang sumigaw ni Sek ay hindi niya magawa. Tinakpan na lamang niya ang kaniyang bunganga at parang gripong sunod-sunod naman sa pag-agos ang kaniyang mga luha nang makita ang sinapit ng kaibigang sina Tapsi at Potsi.

Gamit ang tabak ay isa-isa naman nilang pinagtataga ang katawan ni Potsi. Pinutulan nila ito ng braso at ibinigay sa isang maliit na batang sabik na sabik na kainin ito habang ang isang may katangkarang lalaki ay panay ang sipsip at dila nito sa ulong-pugot ni Tapsi.

Duwal na duwal na si Sek nang mga oras na iyon at agad na nagsuka. Sa kasamaang palad ay matalas ang pandinig nila at narinig siya ng isang matangkad na lalaki at inamoy-amoy ang paligid upang malaman ang kinaroroonan niya. Pigil-hininga naman si Sek at isiniksik ang sarili sa punong pinagtataguan niya.

Takip-takip na rin niyang muli ang kaniyang bibig upang pigilan ang kaniyang paghikbi. Nakiramdam pa si Sek sa kaniyang paligid kung naroroon pa ang mga halimaw. Tanging ang pintig na lamang ng kaniyang puso ang kaniyang narinig nang mga sandaling iyon kaya naman ay marahan siyang tumingin sa direksyon kung saan naroon ang kaniyang mga kaibigan. Isang mata pa man lang ang kaniyang nailalabas nang biglang bumulaga sa kaniya ang isang inuuod na mala-demonyo ang mukhang nakangiti sa kaniya at hinawakan siya sa buhok.

Nagpupumiglas si Sek at pilit na tinatanggal ang kamay nito sa buho. Pero isang malakas na suntok sa sikmura ang kaniyang natikman. Agad siyang kinaladkad habang nakahawak pa rin ito sa kaniyang buhok at dinala sa kinaroroonan ng kaniyang mga patay na kaibigan. Napatakip na lamang sa kaniyang bibig si Sek nang mapagmasdan ang sinapit ng kaniyang mga kaibigan sa kaniyang harapan.

Hawak-hawak pa rin ng lalaki ang kaniyang buhok ay agad na itinutok sa kaniyang leeg ang matulis na tabak. Pigil hininga at lunok-laway na lamang ang nagawa ni Sek nang unti-unting hinihiwa ang balat sa kaniyang leeg hanggang sa maabot ng tabak ang ugat nito. Continue reading Tayo lang Dalawa. Dati ang alam ko lang na kwento ay ang Biag ni Lam-ang. Pero nung nakilala kita at nagkaroon tayo ng sariling kwento, Dalawa na ang alam ko. At ang isa doon ay "bahagi na lamang". Bahagi na lang ng "ikaw at ako".

Nang wala nang "tayo". Bahagi na lang ng dating "dalawa" ngunit ngayon, "mag isa na lang ako". Bahagi tayo ng "isat-isa" ngunit ngayon, Bahagi na lang tayo nang nakaraang "tapos na". Mga masasayang araw na biglang nabago Tawanang biglang naging iyakan. Dating di mapaglayo pero ngayon mas piniling magpakalayo layo. Oo naging bahagi tayo ng pag kakaibigang nauwi sa pagkaka-ibigan.

where can

Mga dating sabay lang sa hapag kainang nauwi na sa sabay sa pagtulog at sa pag gising sa umaga. Oo naging bahagi tayo ng mga masasayang umaga, gabi at mga dapithapong magkasama. Maririnig satin ang tawanang akala mo isang buong tropa un pala tayo lang dalawa. Naging bahagi tayo ng lungkot ng bawat isa.

Problema at mga alitang walang kwenta. Natuto tayong huwag sumabay sa galit ng bawat isa. Pero nasaan na? Tila ang pag babago ay nauwi na sa wala. Bagay na hindi mo man lang nakita. Mga problema na kahit marinig mo ng paulit ulit ay tila isang kantang masarap pa sa tenga. Oo mahal natin ang isat isa pero hindi na ng kasing mahal natin ang bawat isa. Mahal na lang natin ang mga sarili natin. Nandito na lang tayo kasi takot tayong makasakit ng damdamin. Pero ang hindi natin alam mas higit na masakit ang "hindi natin alam" at kilala ang "sino ako sayo" at "sino ka sa akin.

Huhupa din ang sakuna, pasasaan at mahahanap din natin ang "tayo" sa piling ng iba. Krezeyyyy Jul Ikaw at ako Tayo Meron bang ganun? Oo, sabi mo Isipin natin ang tayo Isipin natin kung ano ang Nangyari at mangyayari pa Isipin natin Hindi ang ating sarili kundi. Tayo Meron bang ganun? Oo, sabi ko. Hindi ka maiiwan Hindi kita iiwan Hindi kita kayang iwan. Hanggang sa huli, Tayo. Paano ba bumitaw?

Kung nakalimutan ko ng isipin Ang sarili Dahil nga, Tayo di ba? Paano ba maging tayo? Hanggang ngayo'y Wala ka pa. Anonymous Sep Tanda Mo Pa Ba? Kaya naman pag sa kompetisyon, tayo ay naghigpit. Tayo ngayon ay kinumpara sa ibang magkasintahan Bakit raw sila pagdating sa grado sa eskwela ay okey naman? Tanda mo pa ba kung ano ang meron? O nakalimutan mo na kung ano ang mga sinabi mo sa akin noong okey pa? Unang beses kong sinabi sa iyo ang mga salitang iyon.

Unang beses sa buong pagsasama natin ng isang taon. Natatandaan mo na ba pagkatapos ang lahat ng aking pagpapa-alala? Natatandaan mo na ba kung paano sumibol at nawala Ang pagsasamang puno ng pangako at pag-asa Natatandaan mo na ba? Kung sakali man na talagang nalimutan mo na, Pasensya sa ingay kong ito kasi ako hindi pa.

Hindi ko malimutan sapagkat sariwa pa. Kahit na hindi na matago ang sugat na nameklat na, Peklat na kahit Sebo de Macho ay hindi kaya, Basta mabura lang alaalang nagdulot ng sugat na peklat na Okey na sa akin iyon, okey na.

Poetry - SA PAGITAN KA NATAGPUAN by Maimai Cantillano

Okey na, oo. At doon na huminto lahat ng masasakit na mga alaala. Desirinne Mar Nandito ako palagi sa tabi mo Nandito ako para suportahan ka sa lahat ng gusto mo Nandito ako sa tuwing ako'y kailangan mo Bakit tila hindi sapat ang mga bagay na kaya kong ialay sayo? Bakit tila hindi ka nakuntento sa bagay na mayroon tayo?

Paano tayo babalik sa panahong 'ako' lang at walang 'siya'? Paano tayo babalik sa panahong tayo lang at walang kayo? Kailan pa tayo unti-unting binabalot ng sakit at lungkot?

Read Ang Dating Tayo by Mai Mai Cantillano from the story Spoken Words And Hugot Lines. by ellienationxx (Elliexcs) with 14, reads. pagibig, spokenwords, po Reviews: Fojas maikling kwento tungkol sa huli tagalog spoken word poetry original composition3: jazzmine yeevoice-over: jazzmine yeelet's be friends! Chords for ang dating tayo spoken word poetry dating tayo by maimai cantillano with guitar, which dates to my first spoken word poetry on facebook.

Kailan pa tayo unti-unting nawawala sa isa't isa? Kailan pa tayo nagkaganito? Hindi ko alam ang mga sagot sa tanong na Bakit? Random Guy Oct Ang Kwento Nating Dalawa. Ang kwento natin ay binuo sa gitna ng maling sitwasyon at maling pagkakataon. High school. Magkaibigan tayo noon. Nagsasabihan ng problema, umiiyak sa isa't isa. Kabisado mo ako, at kabisado na rin kita. Tantya ko ang birong magpapatawa sayo at tantya ko rin naman ang tamang kiliti upang mawala ang galit mo.

Nakahanap tayo sa isa't isa ng kanlungan at hingahan sa nakakasulasok na mundo. Lumapit at patuloy pang napalapit ang loob ko sa'yo, at ikaw sa akin.

Hindi ko na rin namalayan na mahal na pala kita. Taguan ng nararamdaman ang nilaro natin ng ilang buwan. Totoo, laking gulat ko rin sa sarili ko kung paano ako nahulog sa'yo. Dahil ang katulad mo ay isang dyosa na hindi ko dapat lapitan, hagkan, o kahit hawakan man lang.

Hanggang ang simpleng tingin ay naging mga titig, mga haplos lang dapat sa kamay ay naging mga kapit, at magkatabi lamang ngunit iba ang dikit. Napuno ang puso ko ng pagmamahal at umabot na ito sa pagsabog. Naglahad ng nararamdaman, nagbabakasakaling pareho ang 'yong nadarama. At isa 'yon sa pinaka masayang araw ng buhay ko. Simula noon ay araw araw nang hawak ang iyong kamay, inaamoy ang iyong buhok, nagpapalitan ng mga mensahe, kinakantahan; ginagawa ang lahat upang mapakita lang sayo.

Pero higit sa mga pinakita natin sa isa't isa ay mas tumimbang ang mga hindi natin pinakita ngunit pinadama. Hawak ko ang buwan at ang mga bituin kapag kasama kita ngunit bakit ba kapag tayo'y masaya ay talagang lungkot ang susunod. Nalaman ng mga magulang mo kung ano ang meron tayo. Hindi ko noon inasahan na ang mga susunod na mga linggo at buwan ay ang pinaka madilim na parte ng buhay ko.

Dahil ang kwento natin ay binuo sa gitna ng maling sitwasyon at maling pagkakataon. Papasok ka sa eskwela ng mapula ang mata at may pasa sa braso. Ngunit ang mas pumapatay sa akin ay ang ngiti sa labi mo. Mga ngiting hindi ko masabing peke dahil totoo. Dahil ba masaya kang makita ako kahit na ang sakit na nararamdaman mo ay dahil sa pagmamahal ko?

Hindi nanlamig ang pagmamahal natin dahil sa kung ano mang ginawa natin sa loob ng relasyon. Kundi ang lamig ng pataw ng galit ng mas nakatatanda sa atin. At ang mas masakit ay hindi pa natin kayang lumaban. Pinatay tayo ng tadhana. Pinatay tayo ng mga taong walang tiwala.

Spoken poetry tagalog tungkol sa dating tayo

Oo, tayo'y mga bata pa noon ngunit alam ko, alam ko na ang pag-ibig na 'yon ay totoo. Nagsimula ka ng hindi pumasok sa eskwela. At kung ilang oras kitang hindi nakita sa iyong upuan ay ganon ding haba ng oras ng aking pagiyak sa likod ng silid. Sinisisi ang sarili sa kung bakit ganito at bakit ganyan. Bakit ganito ang tadhana? Bakit ganyan ang pag-ibig? At makikita nila sa mga luha ko na lumuluha na rin ito dahil sa patuloy na pagpatak, bagsak sa kahoy na upuan. At mas lalong bumabagsak ang luha ko dahil hindi ko alam kung anong nangyayari sayo.

Sinasaktan ka ba? Umiiyak ka rin ba? Mahal mo pa ba ako? Kung pwede lang hugasan ng luha ang mga tanong ay kakayanin, dahil sa dami ay kayang anurin ang mga ito.

Ilang linggo pa ay hindi na tayo nakapag usap, pumapasok ka ngunit ang kaya lang nating gawin ay maghawak ng kamay. Dahil kalakip ng mga salita ay patak ng luha. Kaya tinakpan natin lahat ng ito ng hawak sa kamay, patong ng ulo sa balikat, yakap. At hindi ko inasahan na huli na pala 'yon. Dahil tapos na ang taong ng eskwela. At hindi na kita nakita; ni anino, ni bagong larawan mo, sa loob ng maraming taon.

Ang meron lang ako ay ang manila paper na binigay mo sa kaibigan natin para ibigay sa akin. Na nagpaisip sa akin na sana, sana man lang ay nakita kita bago mo inabot ang pinaka mahabang mensahe na nabasa ko, mula sa pagiibigang pinilit na pinapatay. Pagkatapos ng mga tagpong iyon, nalaman kong lilipat ka na ng eskwela sa susunod na taon.

At parang 'yon na ang nagpa manhid sa pusong meron ako noon. O kung meron pa ba ako non noon. Dahil sa ilang linggo at buwan ng pinaka madilim na parte ng buhay ko ay unti-unti na pala itong nabasag, nawala, at nadurog.

Ilang taon rin bago ito nabuo o nabuo nga ba talaga ito. Ilang taon din akong nagmahal ng walang puso, dahil utak ang ginamit ko. Doon ko nasabi na ang pagmamahal ko sayo ay ang unang pagmamahal ko sa una kong puso.

Ilang taon akong nagpagaling, nakahanap ng kanlungan sa iba, kasayahan, kakumpletuhan, kabuuan. Sa likod ng aking isip ang tanong na, "Nasaan na kaya s'ya? Nakita mo na ba 'yon ulit? Kahit hindi ko ipakita, ramdam. Walong taon. Walong taon ang lumipas ng muli tayong magusap. Maayos naman, Ikaw? Okay lang din. At para bang binalot muli ang puso ko ng muling pagkawasak mula noong umpisa.

At tila ba hindi pa pala natapos ang istorya natin sa nakalipas na walong taon, hindi pa pala namatay ang na bersyon ng mga sarili natin. Nagusap tayo. Pero 'yon pala ang mali natin. Na kaya pala hindi na tayo nagusap hanggang sa mga huling sandali ng pagkikita natin ay alam nating ang mga salita ay katumbas ng luha, at ang mga salita ay katumbas ng sakit, at ang mga salita ay katumbas ng muling pagwawakas.

Apat na libo tatlong daan at walumput tatlong milya ang layo natin sa isa't isa. Muli, ang parte ng kwentong ito ay nabuo na naman sa gitna ng maling sitwasyon at maling pagkakataon. At ang pinaka masakit sa lahat at ang punit sa kwento nating dalawa ay meron na akong iba. Ang kwento nating dalawa ay masyadong naging komplikado dahil sa iba't ibang kamalian ng sitwasyon at pagkakataon. At alam kong sa pagkakataon na ito ay hindi na dapat natin ito sisihin, dahil ang kamalian ay nasa atin nang dalawa.

Kung paanong naging sobrang huli na pala, o sobrang aga pa pala. Ang kwento nating dalawa ay maaaring dito na matatapos ngunit ayoko naman ding magsalita ng tapos, kagaya ng nangyari matapos ang walong taon, biglang nabuksan ang kwento. At hindi ko alam kung ilang taon ulit, o talagang tapos na.

Ang kwentong ito ay magsasalin salin pa sa inuman, sa kwentuhan, sa simpleng halinghingan, kwentong bayan; na may isang lalaki at babae na nagmahalan kahit pa pinilit itong patayin at makipag patayan. Isang kwentong puno ng kawasakan, at patuloy na pinaglaruan ng tadhana. Tapos na nga ba ang pahina? Muli, kagaya ng nakalipas na walong taon, ang sagot ay oo. Ngunit ang kwento ay buhay pa, at patuloy na mabubuhay pa sa puso ko.

share your opinion

Ron Padilla Feb Tayo: Ikaw At Ako. Kay Devina. Unang kita palang, napaibig ako Sa isang babae at Nimfang tulad mo; Puso ko'y nahulog ng di napagtanto, Siguro'y pakana ito ni Kupido. Iyong itinanong, "Ikaw ba si Donward?

Nang ako'y lumabas na sa isang silid Hindi ko mawari't ikaw ay nawaglit; Ako ay nalumbay sa nasahing pilit Ano't ang tadhana ay nagmamalupit. Gusto ko pa namang ika'y makilala Paanong nangyari't agad kang nawala, Hindi tuloy kita natanong o sinta Sa iyong pangalan na pang-engkantada. Aking inusisa ang aking sarili: "May pag-asa pa bang makita kang muli? May tadhana kayang magtatagpo uli Sa ating dalawa kahit na sandali? Nagpatuloy kami sa pagkuk'wentuhan Habang naglalakad sa tabi ng daan Hanggang sa dumating ang aming usapan Sa punto na ako ay kanyang mabuk'han.

Diretsahang tanong ay 'may gusto ka ba, Sa kaibigan kong nanuot sa ganda? Ni minsan ay hindi siya nagkaroon ng isang siyota, pagkat umaambon ang pangarap niyang gustong maisulong ang makapagtapos at ang makaahon.

Nagpatuloy ako sa aking paglakad Hanggang sa marating ang nagliliwanag nating pamantasang nagtatahang huwad ng dunong at puring nanahanang likas.

Nagdaan ang gabi't umaga na naman Pagsulat ng tula'y aking sinimulan, Yaong tulang handog sayo kamahalan Nitong si Balagtas, Donward ang pangalan. Ang iyong pangalan ang naiititik Niyong aking plumang espadang matulis; Ang tinta ay dugong may hinalong pawis Nitong aking huli't wagas na pag-ibig. Ngunit sa kabila, niyong aking katha Aking nalimutan ang lahat ng bigla Maging pangalan mo, sintang minumutya Kung kaya't nagtanong uli ang makata.

At nang naguluha'y aking itinuro, Pagkatapos niyo'y siyang aking sugo; Si Jesang huwaran ay parang kabayo, Ika'y sinalubong ng lakarang-takbo. Agad kang tinanong sa iyong pangalan Katulad ng aking naging kautusan. Nang ika'y tawagin - o kay saklap naman Di mo man lang ako nagawang balingan. Hindi lumalao't hindi nakayanan Ng puso kong ito, ang manahimik lang; Kaya't nagsimulang ikaw ay sabayan, Kahit hindi pa man kilalang lubusan.

Ewan ko kung bakit ako'y tinarayan, Gusto kong magtanong, pero di na lamang; Sa sungit mo kasi'y baka lang talikdan At bago aalis ay iyong duraan.

Nang ako'y tanungin sa aking pangalan, Sa telepono ko'y sagot ay Superman; At nang mukhang galit, agad sinabihang, "Huwag kang magalit, ika'y biniro lang. Patuloy ang takbo ng ating kuwento, Ang lahat ng iyo'y aking naging sulo, Sa papasukin kong isang labirinto; Sa isang kastilyong nasa iyong puso. Hanggang isang gabi, mayroong sayawan, Napuno ng tao ang gitnang bulwagan; Ang aking sarili'y hindi napigilan Na ika'y hanapi't maisayaw man lang.

Ngunit ng matunto'y hindi nakaasta, Ang aking nasahin ay naglahong bigla; Imbis na lapita't dalhin ka sa gitna, Ay hindi na lama't ako'y nababakla. Aking aaminin ang kadahilanan, Takot na talaga ang pusong iniwan Na baka lang uli't ito ay masaktan Tulad ng sa aking naging kasaysayan. Kaya't hindi ako nagpadalos-dalos At baka pa tuloy yaon ay mapaltos; Ang mabulilyaso'y mahirap na unos Nitong aking pusong may panimding lubos.

Akin pang naitanong sa isang pinsan mo K'wento ng pag-ibig na tungkol sa iyo At kung maaaring ikaw ay masuyo, Naging tugon niya'y: 'Ewan ko! Ewan ko! Aking naging tugon doon sa kausap, Yaong binibining aking nakaharap: "Hindi magagalit itong nakatapat Hangga't ang puso ko'y hindi nagkasugat. Pagkatapos niyo'y kanya ng sinabi Ang ibig itanong na nangagsumagi Sa kanyang isipang lubhang mapanuri, Ang kanyang hinala ay ibinahagi.

Imbis na tugunin yaong aking pakay, Ako'y di pinansin kung kaya't nangalay Dalawa kong mata sa kanilaynilay Ako'y nanghihina't puso'y nanlupaypay. Aking iniisip sa tuwi-tuwina Ay ang pangalan mo, mahal kong Devina; At ang hinihiling sa bantay kong tala, Hihinting pag-asang makapiling kita.

Kaya't hindi ako nakapagpipigil, Iyong aking loob na nanghihilahil Aking inihayag sayo aking giliw Ng walang palaman at maski kasaliw. Tandang tanda ko pa no'ng makasabay ka Papuntang simbaha'y sinusuyo kita Hanggang sa pagpasok ako'y sumasama Kahit hindi alam ang gagawin sinta. Bago nagsimula ang misa mahal ko, Ang aking larawa'y iniabot sayo; May sulat sa likod, sana'y nabasa mo, Yaong pangungusap ay mula sa puso.

Di kita nakitang ako ay nilingon, Sapagkat atens'yo'y naroong natuon Sa isang lalaking pumasok na roon, At sayo'y tumabi hanggang sa humapon. At nang nagsimula'y umalis na ako, Pagkat ako itong walang sinasanto; Baka tuloy ako magsasang-demonyo Sa aking nakitang katuwaan ninyo. Hindi ko malaman kung bakit sumakit, Nanibugho ako, ano't iyo'y salik? Lintik na pag-ibig, puso ko'y napunit!

Napaisip ako habang naglalakad Hanggang sa isip ko'y nagkakaliwanag; 'Manibugho sayo'y hindi nararapat,' Napatungo ako sa sariling habag. Ilang saglit pa at akin ng pinahid Luhang sumalimbay sa pisnging makinis At saka nangusap ng pagkamasakit: "Wag kang mag-alala't di ko ipipilit. Nanatili ako't hindi na umalis, Di tulad kaninang lumabas sa inis; Ako'y umupo na at nakikisiksik, Kahit patapos na ang misang di ibig.

Hindi ko nga ibig, pagmimisang iyon At maging pagsamba't gano'ng pagtitipon; Pagtayo't pagluhod di ko tinutugon, Pagkat ako itong walang panginoon. Araw ay lumipas mula ng masuyo, Ika'y sinubuka't nang hindi malugo Itong aking pusong namalaging bigo Sa loob ng dibdib, namugang tibo. Iyong naging tugon ay nakakapaso, Masakit isipi't maging ipupuso; Yaong tumatama'y animoy palaso, Narok sa dibdib, sugat aking tamo!

Sa kabila niyo'y di pa rin sumuko, Tanging ikaw pa rin ang pinipintuho; Kaya't wag isiping ito'y isang laro, Pag-ibig kong ito'y hindi isang biro. Hanggang sa dumating gabing aking asam, Sa lilim ng mangga, bago ang sayawan Ay iyong inamin ang nararamdaman, Ating tagpong iyo'y di malilimutan. Aking naging tugon sa iyong sinabi, Ay handang maghintay at mamamalagi Hanggang sa panahong ikaw ay mahuli, Makita't malamang di na nakatali. Sa mukha'y nakita, matamis na ngiti Niyong Mona Lisang, pinta ni Da Vinci; Ako'y natigilan ilan pang sandali, Nang aking matanaw, gandang natatangi.

Bago pa nag-umpisa'y pumasok na tayo, Sa hinaraya kong dakilang palasyo, At sa lilingkuran tayo ay naupo, Niyong maliwanag, loob ng himnasyo. At nang magsimulang musika'y tumugtog, Ika'y namaalam at para dumulog doon sa bulwaga't makikitatsulok, ng sayaw sa indak dulot ng indayog. Bago pa marating ang gitnang bulwagan, Ako'y sumunod na't di ka nilubayan Hangga't di pumayag sa 'king kagustuhan Na maisayaw ka at makasaliwan.

Lumipas ang gabi't umaga'y sumapit, Ang araw at linggo'y tila naging saglit; Ako'y nagtataka't biglang napaisip, Ano at ang oras ay mukhang bumilis. Hanggang isang gabi nang aking tanungin, Sa iyo, o, mahal kung bibigyang pansin; Hanggang kailan mo pagdudurusahin; May pag-asa pa bang nadama'y diringgin?

Iyong naging sagot sa katanungan ko: "Di na magdurusa't ngayo'y maging tayo. Sa kadahilanang gustong masiguro, Aking naitanong kung iyo'y totoo; Baka mo lang kasi ako'y binibiro, At kung maniwala'y sugatan ang puso. Iyong ibinalik, ating gunitain, Doon sa manggahan 'sang gabing madilim; Ipinagtapat mo ang iyong damdamin, Ngunit, di nagawang puso ko'y tugunin.

Pagkat mayroon kang sintang iniibig, Iisang lalaking namugad sa dibdib; Di mo maloloko't iyong inihasik Sa paso ng puso't bukirin ng isip. Pagkatapos niyo'y sinabi sa akin, Na ating pag-ibig, manatiling lihim; Aking naging tugo'y 'sang tangong lampahin Pagkat aking isip, gulong-gulo man din. Iyong naging tugon sa aking sinabi: "Kung ayaw mo'y huwag, di ko masisisi; Ano pa't puso mo'y sadyang madiskarte, Baka may iba ng pinipintakasi. Lumipas ang gabi't umaga'y sumapit, Unang araw natin ay lubhang mapait, Pagkat di nakayang ako ay lumapit, Sayo aking sinta't ewan ko kung bakit.

Ilang sandali pa't hindi nakatiis, Sa pagkakaupo'y tumayo't lumihis ng landas patungo kay Musa kong ibig, pagkat aking puso'y lubhang naligalig.

Muli kang tinanong kung pasya'y totoo, Di na mababawi't di na mababago; Iyong naging tugon sa katanungan ko, Pisngi ko'y hinaplos, sabay sabing 'oo. Matapos ang pasko'y siyang araw natin, Na kung gunitai'y araw na inamin, tinugon ang puso at binigyang pansin, at saka sinabing, ako'y mahal mo rin. Aking gabing iyo'y narurok ang saya, Ngiti niyong buwa'y nakakahalina; Ibig kong isulat ay isang pantasya, At ikaw Devina, yaong engkantada.

Araw'y nangaglipas, daho'y nangalaglag, Ano at ang oras tila naging iglap; Siyang araw natin ay muling lumapag, Ano at ang panaho'y tila naging lundag. Iyong regalo mo'y hindi malimutan, At maging pagbating ibig kong pakinggan, Sa bawat umagang araw'y sumisilang At kung maaari'y mapawalang-hanggan. Ngunit nang magdaan ilang araw't linggo, Naging malungkuti't di na palakibo; Puso ko'y mistula isang boteng tibo, Nabiyak sa dusa nang itatuwa mo.

Sa tuwi-tuwina'y napaisip ako, Talaga nga kayang tapat ang puso mo? Ilang araw kitang hindi tinawagan, Pagkat labis akong nagdusa't nagdamdam; Malakas kong loob ay di nilubayan Ng kapighatia't maging kalungkutan.

Ako'y wag itulad sa makinang robot Na di nakaramdam maski anong kirot; Ako ay may pusong nakakatilaok, Pumipintig baga'y putak ng 'sang manok. Kaya't nang sadyain sa tinutuluyan, Ika'y kinausap at pinagsabihang: "Sakaling darating ating hiwalayan, Huwag magpaloko sa kalalakihan.

Ika-labinlima, araw ng Pebrero, Hindi malimutan ating naging tagpo; Sa iyong tuluya'y nagkasama tayo, Doon sa Kwek Kwekan, nagdiwang ang puso. Ako'y isang taong lubhang maramdamin, Ang hapdi at kirot siyang tinitiim; Puso ko'y tila ba 'sang pagong patpatin, Sa loob ng dibdib sakit ang kapiling.

Kaya't nang makitang may kasamang iba, Marahang lumason sa puso ko sinta Ay ang panibugho't sakit na nadama; At para maglaho, alak ay tinungga.

Sa ika-tatlumpu, na araw ng Marso, Akin pang naalala pagbisita sayo, Sa inyong tahana't mapayapang baryo, Nagmano pa ako sa ama't ina mo. Ibig kong ang lahat ay di na magtapos, Masasayang araw nating lumalagos Sa isip, sa puso't maging sa malamyos, Na kantahi't tulang aking inihandog.

Spoken poetry tagalog tungkol sa dating tayo

Ngunit, nang lumipas ang ika-limang araw mula nang makita't sa inyo'y madalaw ay isang mensahe ang lubhang gumunaw sa aking damdami't marahang tumunaw. Animo'y balaraw yaong tumatama, Nang ang mensahe mo ay aking nabasa; Gusto kong umiyak, gusto kong magwala, Ngunit, anong saysay gayung wala na nga?

Kung isaulan ko itong aking luha, Masasayang lama't walang mapapala; Kaya't kahit ibig, ako ay tumawa, Wag lamang masadlak yaong pagdurusa. Kung ang kalayaa'y siyang ibig sinta, At ang saktan ako'y ikaliligaya Aba'y payag ako't ikaw na bahala, Basta lang ang akin ika'y liligaya. Kay sakit isiping tayo ay hindi na, Ngunit, kung ito man ang itinadhana, Aba'y pag-ibig ko't pag-ibig mo sinta, Di makakahadlang sa ibig sumila.

Mahal ko paalam sa ating pag-ibig, Mahal ko paalam, kahit na masakit; Mga alaala'y huwag ng ibalik, Burahin ng lahat sa puso at isip. Ron Peter Jan Tayong dalawa ang nawawalang bituin sa langit.

Marg Balvaloza Jan Paano Ba Nagsimula. Bumalik tayo kung saan Paano nga ba nagsimula?

well, that well

Nagsimulang ang mga pangamba ko ay mawala, nagsimulang pangamba ay mapalitan ng pag-asa't pagtitiwala. Mga pagluha sa aking mata, ay tila naglaho na Napalitan ng pagtawa, lumbay ay lumisan na. Mamuhay nang kasama ka Sa mga araw na kapiling ka- bawat araw ay puno ng galak at pagsinta.

Tinuruan mo akong, mamuhay nang may saya Pait ng kahapon ay naitapon na, mula nang ikaw ang makasama ko, sinta. Samahang walang papantay, punung-puno ng buhay! Pag-aalaga ay damang-dama, suporatado ang isa't-isa. Mga gala at lakad natin, na minsan ay biglaan pa Mga oras na hindi natin alam, kung paano napagkasya. Basta't alam nating Ngunit dumating ang panahon, tayo'y sinubok na ng pagkakataon Masasaya nating bukas ay nagsimula na ngang kumupas Hindi alam kung paano, tayo'y biglang nagbago Tila nalagas na puno, hindi na lumago.

At ngayon Nagsimulang mawala ang paniniwala na tayo ay para sa isa't-isa Nagsimulang matalo sa digmaan at piniling wag na lumaban? Isip at damdamin ay di makaunawa Hirap pagalingin ang sugat na sariwa Sugat na iwan ng ating pinagsamahan Pinagsamahan na akala ko ay aabot sa simbahan Paano nga ba nagsimula? Paano at kailan nagsimula? Nagsimulang matapos ang ating pagmamahalan? Kahit kailan pinangarap ko, maging ikaw at ako- hanggang sa dulo Paano mangangarap kung ako ay gising na?

This is a poem I made eight months ago. I think it's the right time to publish it to let the public read it freely, as free as I am right now. Perhaps the feelings have depreciated and that's why I wouldn't mind if someone would read this poem, based solely on my feelings couple of months ago. There you go, you have it. Read this poem from my broken heart that's already mended now.

Mahal na kilala kita sa simpleng haha Minisage kita kahit di kita kilala Sabi ko sayo hi ganda Di ko inakalang mag rereply ka Sabi mo salamat huh. Mahal anu ang laban ko Nasasaktan ako At oo di ko pueding isisi sayo to Kasi ginusto ko din naman. Namalibing sa bangin na ito Pinaglaruan tayo ng tadhana Yung akala kong magiging masaya Nasa binggit na ng kataposan nya Ayaw ko man sana ipilit Pero sa bawat hagupit ng sakit Pangalan mo aking sinasambit Mahal naririnig mo pa ba ako Pag dumating siya panu na tayo Maaalala mo pa kaya ang mga pangako mo Na magiging masaya tayo Kasi kung ganun kakainin ko na din ang pait na ito Ou ako na bahala sa lahat ng pait Basta mahal mangako ka Di tayo aabot sa dulo Pero paanu sakanya ka kasado Ako,pangalawa lang ako Nadudurog na ako Gusto ko na sana taposin ito Pero paanu kng mahal kita Minamahal kita ng todo Ngayon gusto mo palain ako Dark Nov Republika Filipina.

Isang republika na gawa sa pangarap, Pangarap na walang kasing sarap, Pangulo na karapatdapat sana'y mahanap, Upang pangangarap ay makita kahit isang sulyap. Pero pano natin ito magagawa kung tayo'y nakakulong, Ang nakaraan na kinulong tayo sa isang selyadong kabaong, Na hanngang ngayo'y tayo'y nakalibing, Dahil produktong banyaga'y ating laging hinihiling, May pag-asa pa ba tayong lumaya? May pag-asa pa ba tayong umiwas sa hiya? Kung lagi tayong kumokopya, Kailan pa ba tayo tunay na liligaya?

Tama nga ang sinabi ni heneral Luna na "hindi natin kalaban ang amerikano o ang espanyol dahil ang tunay nating kalaban ay sarili natin", Paano tayo tatayo sa sarili nating paa kung tayo'y nagpapaalipin, Ang sugat ng kolonisayon ay ating gamutin, Wag hayaang tayo'y lamunin.

Produktong pilipino'y mahalin, Hindi ang produkto ng banyaga ang tangkilikin, Sariling wika ang aralin, Hindi ang wikang tayo'y paiiyakin. Pero ang mga hiling ko'y napakahirap makamit, Dahil tayo'y isa paring yagit, At nagpapagamit, At masasabi kung tayong mga pilipino ay punit. Bianca Tanig Mar Tigil na tayo, mahal.

Ramdam kong natabunan ng isang pagkakamali ko ang lahat ng mga alaalang nabuo natin. Paulit ulit mo pa ring ipapamukha sa akin kung paano ako biglang naglaho nung mga panahong ikaw ay nagbabago para sa akin.

Read Gusto kong Ibalik and dating Tayo from the story Spoken Poetry by Im_MissHeartBreaker (??? ???? ?) with reads. spokenwords, love, random. By: Angelit Reviews: 1. Tagalog Poems (Para sa Bayan ni Juan) Dating tiwala ay sinira Nung kabit ay kanyang tinira Tapos ngayong nahuli Parang ikaw pa ang may mali Kesyo, bat ka raw nag eskandalo Sa harap pa ng pamilya Magiging higit pa tayo sa mga bayani. At hindi mahalaga kung tayo'y limutin ng bukas. Spoken word poetry tagalog dating tayo - Is the number one destination for online dating with more relationships than any other dating or personals site. Find a woman in my area! Free to join to find a man and meet a woman online who is single and looking for you. Want to meet eligible single woman who share your zest for life? Indeed, for those who've tried and failed to find the right man.

Nang minsang nagkamali ka at nilamon ka ng tukso, hiniling ko pa din ang pananatili mo at nagpatawad ako. Oo, pinatawad kita. Pero minsan, hindi padin pala sapat ang pagpapatawad. Ang sabi mo ay nilalamon ka ng iyong konsenya, kaya pinili mo pa ding lumisan. Pinigilan kita, pinili mo pa din akong bitawan. Tama na, mahal. Tama na 'to. Tigil na tayo. Habang mayroon pang natitirang magagandang alaala na binuo nating dalawa. Habang may babalik tanawin pa akong mga ngiti, kilig at tuwa sa bawat sandali na tayo'y magkasama.

Bago pa mapalitan ng mga luha at hinagpis ang mga alaalang ayokong mabura, tigil na tayo, mahal. Ayoko nang ipilit pa. Higit sa lahat, ayokong kalimutan kung paano kita minahal at kung paano mo ipinaramdam sa akin na karapat-dapat akong piliin kahit sa sandaling panahon na iginugol mo sa akin. Baka talagang hanggang dito nalang. Sapat na ang munting sandali na naging masaya ka at ako. At sa ganong paraan ko gustong maalala ang "tayo".

Salamat mahal, hanggang dito nalang tayo. Sy Lilang Feb Sana Bukas May "Tayo" Na. Parang mas di ko ata kaya - Di ko kayang wala ka Di ko kayang mag-isa Na alam ko namang isa ka sa kalakasan ko. Gusto kong ibaon ang sarili ko sa buhanginan Sa buhanginan at magpatangay sa tubig ng dagat At baka sakaling makabuo tayo ng "tayo" Baka sakaling maging matatag ang "tayo" Baka sakaling hindi na tayo sumuko sa isa't isa.

Paulit-ulit kong iniisip kung ba't ko nasambit ang lahat Akala ko, namanhid ako sayo Pero yung totoo, di ko man lang masabi sayo Di ko masabi sayong ayokong bitiwan ka Na ayokong pakawalan ka. Gusto kong ihagis ang sarili ko sa dagat At magpalunod hanggang sa sagipin mo ako At buhatin mo ako sa pampang At saka mo muling sabihing di mo ko iiwan At saka mo sabihing mahal mo pa rin ako.

Gusto kong maggising sa mga bisig mo Masilayan ka, makita ka, mayakap ka Kasi di ko alam kung kaya ko pa Kung kaya ko pang mawala ka ulit. Pasensya kung nasasaktan kita Kung nanghihina ako kapag wala ka Na lagi ko sayong ibinubuhos ang bawat daing ko Na halos manghina ka na rin dahil sakin.

Pasensya kasi sobrang mahal kita Na sa halos tatlong taon, Hindi kita binitawan Pero ngayon, nagtataka ako Nagtataka ako sa sarili ko Ba't ba kita pinakawalan?

Ba't ba hinayaan kong maglaho na lang ang lahat? Ba't ba pinahihirapan ko pa ang sarili ko? Ba't ba di ko masabi sayong kailangan kita?

think, that

Oo, kailangan kita at oo, mahal kita Hindi naman ako nagbibiro At wala sa bukabularyo kong iwan ka at paasahin ka lang. Di ko mabilang kung ilang beses kong hindi nasalo ang bawat luha Ang bawat luha sa mga mata kong parang pawis Parang pawis na dumidilig sa tigang na lupa Hanggang sa masaksihan kong iba na ang ruta ko - Na tila ba ang layo mo na Na tila ba ang layo ko na sayo.

Siguro nga, natuto ka kaagad Natuto ka kaagad na bitiwan ako At sobrang sakit Eh akala ko namanhid na talaga ako sayo Pero alam mo, ngayong wala ka na Ngayong wala ka na sa mga kamay ko Parang mas di ko na kaya. Ewan ko, basta Basta lang - Sana bumalik ka na Balikan mo naman ako.

President Snow Nov Ikaw at ako, tayo Magkahawak kamay na naglalakbay Sa mahiwaga at walang kasiguraduhan na mundo Magiliw na nakatingin sa taas, upang mga tala ay magsilbing gabay Magkasabay nating nilakbay ang gabi Di alintana ang mga nakikita sa paligid Walang pakielam sa mga sabi sabi Walang makakapigil sa mga pusong umiibig Ngunit habang nagalalakbay Unti unting bumibitaw ang 'yong kamay Unti unting lumuluwag ang 'yong hawak Unti unti, habang ako'y nabibiyak Ikaw at ako ay pinaglaruan ng tadhana Tayo na niloko at pinaikot ng mga tala Tayo na pinaniwala ng kalawakan Tayo na na umasa sa walang hanggan Ang mga pangakong walang hanggan Lahat sila'y naging kasinungalingan Ang dating naglalakbay na "tayo" Ay nawala, naging mag isa, naiwan nalang ang "ako".

No forever.

are not right

Trahedya ng Tayo. Ano na gagawin natin? Pagod kana ba? Mag papahinga ba muna tayo? O pag-ibig ang magiging pahingahan natin? Apat na natatanging sagot na hindi ko masagot. Ngunit kailangan ko. Hindi ako napapagod.

sorry, that

Ayoko lang mapagod ng husto. Mahal, hindi ako titigil. Hindi naman kita kakalimutan, Kailangan lang talaga natin mag pahinga. Ipahinga ang mga puso nating kinatatakutan kong mapagod. Ayokong maubos ang pagmamahal ko. Kailangan ko lang muna maging buo. Kailangan bumalik tayo sa dati.

Kailangan natin ulit maging bago. Yung gaya ng tayo noon. Walang kahit ano at sino ang nakakapag pa hinto. Hindi na tatakot sumugal. Hindi iniisip ang mangyayari na pano kung ganyan, Na paano kung ganito.

Ayokong aalis ako kung kelan wala na. Yung matapon ang dating puno. Maging abo ang dating nag aalab. Mag papahinga lang ako habang mahal padin kita. Mahal, wag ka masanay na wala ako. Tanging mga labi mo padin ang hahanapin ko. Babalik ako ng buong buo, Handa na muli sa kahit ano. Babalik ako ng hindi nag babago ang ritmo ng puso.

Babalik ako na Ikaw parin ang tanging kanta na aawitin nito.

agree, the

Mag kikita tayong muli. Mag hahawak ng kamay. Ngingiti at tatawa. Mahal, ayoko lang mapagod kung kailan malapit na tayo sa dulo. Ayokong masayang ang lahat. Ayokong mawala ang Ikaw at ako. Babalik tayo. Kasi ayun ang mangayayari. Naka tadhana na iyon. Tayo naman lagi. Tayo lang palagi. Ikaw naman lagi. Kape Tayo. Simpleng aya lang pero alam ko na kung ano ang naglalaro sa isip mo. Ano na? Sasama ka ba? Wag kang mag-alala hindi ako magtatanong kung "open minded ka ba?

Umpisahan natin sa simpleng kamustahan, madalas pag ako nag-aya malamang matagal tayong hindi nagkita Saan ba tayo magkakape? Ayos lang ba sayo kung d'yan lang sa tabi tabi? Ano ba mayroon sa pagkakape? At bakit tila ba napakaimportante?

"Dating Tayo" ni Desiree Lim - Tagalog Spoken Word Poetry | Original Composition ?? Naaalala mo pa ba? Yung mga panahong tayo'y nagkakilala Noong tinatanong ko pa kung sino ka. Panahong wala pa tayong alam tungkol sa isa't isa. Pawang isa lang tayo sa mahigit pitong bilyong tao sa mundo. Mga dating sabay lang sa hapag kainang nauwi na sa sabay sa pagtulog at sa pag gising sa umaga. Oo naging bahagi tayo ng mga masasayang umaga, gabi at mga dapithapong magkasama. Maririnig satin ang tawanang akala mo isang buong tropa un pala tayo lang dalawa. Spoken words poetry tagalog dating tayo - Is the number one destination for online dating with more relationships than any other dating or personals site. Rich woman looking for older man & younger woman. I'm laid back and get along with everyone. Looking for an old soul like myself. I'm a man. My interests include staying up late and taking naps.

Oh natawa ka mali pala ang aking sinabi Ang ibig sabihin ko ay ano ba ang gusto mo sa kape? Malamig o maiinit? Alam mo na yan kung sino ka d'yan. Kinakabahan ka na ba? Ikaw na kasunod nito. Lipat tayo sa mga kaibigan kong mga babae pero bago ko simulan ang kwento, madami akong kaibigang babae na sobrang mahilig din magkape pero pasintabi sa mga lalaki may gusto lamang akong ipabatid pag kaming mga babae ang magkakasamang magkape pag ikaw ang nobyo ng isa dito'y malamang lovelife ninyo ang topic wag mabahala kapatid kasi madami dami din naman kaming napag-uusapan maliban sa lovelife niyong medyo kinulang minsan may nangyayari pang retohan pero lahat yun biro lang baka mapagalitan pag ang topic na yan ang hantungan kung ikaw ay nasa tabing mesa lang malamang mapapailing ka na lang sa mga topic namin na punong puno ng kabaliwan minsan pinaguusapan pa namin kung sino yung couple na naghiwalayan kamakailan, inaamin ko songsong couple kasama sa usapan.

Dalawang grupo 'tong kasunod. Eto yung mga kaibigan ko na kung kami'y magkape puro deep talks ang nangyayari, mga bagay sa mundo na hindi mo akalain nakakagulo sa taong akala mo hindi pasan ang mundo. Mabibigat na usapan na may kasamang konti lang naman na iyakan sama ng loob, pagkabigo at sobrang pagka stressed sa trabaho. Ilang mura ang maririnig mo pag sensitive ka at hindi nagmumura hindi ka kasama dito.

Eto yung deep talks na walang tulogan alam mo na yan part ka dito mga usapan na kung iyong pakikinggan ay masasabi mo sobrang weird naman ang mga topic ay everything under the sun yun nga lang dudugo tenga mo sa technical terms at englishan.

Eto yung grupo ng deep talks yung topic ay puro pangarap, eto yung deep talks na masasabi kong very inspirational at educational. Hindi tulad ng naunang grupo sa ganitong usapan madami kang malalaman. Dito lalabas ang mga katagang "Wag mo kasing masyadong galingan" at yung "baka hindi mo ginalingan" Sasakit ang tiyan mo kakatawa at sasakit mata mo sa kakapigil ng iyong luha eto yung genres ng deep talks na may humor, drama, slice of life, at shoujo.

Mga usapang trabaho katulad nang parang naging monotonous at routinary na ang buhay: Need mo lang ng new environment? Mag bakasyon ka? Akala ko maghahawak kamay tayo dice familia records ft.

would like

Ang dating tayo na lang matapos tayo na laging magtatawagan at mga characters na hindi binanggit sa mga jokes. Repeat dating tayo read more how to get a good man. Ps: jazzmine yeelets be friends! Search query spoken poetry original composition.

Poetry videos. Dedicated to ce and diagrams. Download dating tayo a first spoken poetry entitled ang dating tayo na sobrang ingay pag may mga jokes. Wag ako na lang siya - spoken poetry original compositionjazzmine yee voice-over: antonio bathan jr. Notice: JavaScript is required for this content.

Personal Pay. Private Insurance. Special Sources. Remember Me Forgot Your Password? Don't have an account? Sign Up. Your privacy is important to us and we will never rent or sell your information.

Email Address. First Name. Last Name. Confirm Password.



Facebook twitter google_plus reddit linkedin
Vilkis

JoJokazahn

2 Comments

  1. Shahn
    Vok

    It is well told.

    06.01.2020
    |Reply
  2. Mikanos
    Taur

    I think, that you commit an error. I can defend the position. Write to me in PM, we will communicate.

    30.12.2019
    |Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *